Ik kwam er achter dat je voor Blogger ook allerlei free templates kunt gebruiken en daar zit één van mijn valkuilen, ik kan niet kiezen. Resultaat is dat je om de 10 minuten weer een andere layout voor de kiezen krijgt, sorry bij voorbaat. Dat heb ik ook met OS'en op mijn PC, daar gooi ik ook altijd de ene na de andere van eye candy voorziene rommel overheen, om uiteindelijk na veel gedoe ooit weer back to basic te gaan.
Met muziek ook zoiets, ik zou een beroerd slechte DJ zijn, los van mijn persoonlijke smaak. Heb ik een nummer opstaan, klik ik alweer de volgende, want die klinkt ook zo lekker. En dat dan in een tempo waar je u (of jij) tegen zegt.
Ik lijk dan net een vrouw voor een volle kledingkast, die kan dan ook niet kiezen ;-) Maar dat wordt weer ontkend door mijn vrouw, want het schijnt alles te maken met de hormonale huishouding.
vrijdag 9 april 2010
Communicatie is ook een kunst
Om maar meteen de dag weer fris en vrolijk te beginnen: ik las vanmorgen even heel snel mijn mail thuis en daar trof ik een bericht aan van onze grote vriend de aannemer, je weet wel die van het 'schijt hebben aan' blogje.
De beste man zat gisterenavond waarschijnlijk met rood doorlopen ogen van het huilen achter zijn PC zijn mail aan mij (en mijn medebewoners) te typen als ik zijn tekstuele hoogstandjes goed las. De strekking was simpel:
"Boehoe, huilie, snik en snotter... Wij hebben er alles aan gedaan om jullie tegemoed te komen, wij hebben onze werkzaamheden tegen alle natuur in (?) aangepast en nog is het niet goed, boehoe, ik weet echt niet meer wat ik nu nog kan doen... Ik stel voor dat de oorspronkelijke partijen dit gaan oplossen en ik ga verder met bouwen tot zeker week 29..."
Daar krijg ik, om het op zijn Geen Stijls te zeggen, een gevoel van LOLROFLBBQ van. Anders gezegd: mijn blaas staat op springen, zo hard moet ik daar om lachen, ware het niet dat er ook wel iets van triestigheid in zit.
Alles wat ik de beste man had gevraagd was: "informeer mij nou vooraf als ik rommel (piepschuim) in mijn tuin kan krijgen, dan neem ik zelf de maatregelen wel".
En dan dit als reactie, die man snapt het echt niet...
Verstand van bouwen heeft dat bedrijf niet en van communiceren hebben ze ook al niet gehoord blijkbaar.
De beste man zat gisterenavond waarschijnlijk met rood doorlopen ogen van het huilen achter zijn PC zijn mail aan mij (en mijn medebewoners) te typen als ik zijn tekstuele hoogstandjes goed las. De strekking was simpel:
"Boehoe, huilie, snik en snotter... Wij hebben er alles aan gedaan om jullie tegemoed te komen, wij hebben onze werkzaamheden tegen alle natuur in (?) aangepast en nog is het niet goed, boehoe, ik weet echt niet meer wat ik nu nog kan doen... Ik stel voor dat de oorspronkelijke partijen dit gaan oplossen en ik ga verder met bouwen tot zeker week 29..."
Daar krijg ik, om het op zijn Geen Stijls te zeggen, een gevoel van LOLROFLBBQ van. Anders gezegd: mijn blaas staat op springen, zo hard moet ik daar om lachen, ware het niet dat er ook wel iets van triestigheid in zit.
Alles wat ik de beste man had gevraagd was: "informeer mij nou vooraf als ik rommel (piepschuim) in mijn tuin kan krijgen, dan neem ik zelf de maatregelen wel".
En dan dit als reactie, die man snapt het echt niet...
Verstand van bouwen heeft dat bedrijf niet en van communiceren hebben ze ook al niet gehoord blijkbaar.
donderdag 8 april 2010
When East meets West
En lekker dat ie het vind... Maar ja, als je de eerste anderhalf jaar van je leven vrijwel alleen rijst spul op hebt, dan ga je de oer Hollandse pot vanzelf omarmen en dat doet Rong dan ook. Vinden wij niet altijd erg, want stiekum is Chinees toch wel lekkerder ;-)
Mijn uitzicht
Ik heb schijt aan jou, maar werkt dat ook andersom?
Ik kan me voorstellen dat bovenstaande titel vragen oproept, en terecht. Ik zal kort proberen uit te leggen hoe ik op dit stukje proza ben gekomen. Ooit kochten wij een woning aan de Herautenweg in Veenendaal, aan dat huis grensde een school. Die school was (let op: verleden tijd!) qua oppervlak de moeite en het aanzien waard, van een verbouwing was geen sprake en dat zou er ook niet zijn.
Tot je, vele jaren later, geconforteerd wordt met een behoorlijke ingreep aan diezelfde school en dan uitgerekend aan de kant waar je in de zwoele zomer avonden tegen aan zit te koekeloeren.
Zou niets mis mee mogen zijn hoor ik je al denken, nou geloof me: niets is minder waar, want tijdens de hele aanloop naar de verbouwing begonnen de eerste verschijnselen van 'schijt hebben aan...' zich af te tekenen. Misschien helpt een korte opsomming de zaak te verduidelijken (en dat houdt dit blogje nog leesbaar):
- wij willen graag weten wat jullie precies gaan doen
Gemeente: dat weten we (nog) niet en als we het al weten, dan vertellen we je dat niet en wil je het toch weten, dan ga je maar naar de tekeningen kijken...
- wij willen graag de tekeningen zien
Gemeente: die zijn nog niet definitief, of ik kan ze niet vinden, dus daar heb je niets aan...
- wij willen graag met jullie overleggen hoe we verder moeten gaan, meedenken
Gemeente: ja, luister eens, we zijn al een keer bij elkaar geweest en dat was al niet verplicht, dus een tweede keer gaan we niet aan beginnen hoor...
- gaan jullie heien
Gemeente: nee hoor, want dat is bij de bouw al lang gedaan, dus heien is echt (spuug tussen twee vingers door) niet nodig...
- zeg, meneer de Gemeente, ze zijn aan het heien hoor...
Gemeente: oh? da's niet handig, en wat een kabaal in uw huis zeg. Alles staat te trillen, ik laat het wel stilleggen...
- zeg, meneer de Gemeente, nu heb ik scheuren in mijn muren en plafonds...
Gemeente: dan moet je bij de bouwer* zijn...
- zeg, meneer de bouwer, ik heb wat schade...
de bouwer: Ja? En? Dus? Wie zegt mij dat die scheuren er al niet zaten, aan de andere kant kan ik ook niet bewijzen dat ze er niet zaten...
- en nu?
de bouwer: zo coulant als we zijn komen we met een oplossing: een tube kit en witte verf of een gezellige (kuch) BBQ voor de straat, goed he?
- zucht
- zeg meneer de bouwer, jullie zijn lekker piepschuim aan het zagen, nu heb ik zooi in mijn tuin en vijver...
de bouwer: ohw... we zullen het nooit meer doen
- zeg meneer de bouwer, jullie zijn zware vloerplaten over onze tuinen aan het takelen, stel dat ik zo'n ding op mijn knar krijg...
de bouwer: ohw... we zullen het nooit meer doen
- zeg meneer de bouwer, waarom takelen jullie nu weer platen over de tuin, dan kan het wel donker zijn en jullie denken 'dat zien ze lekker toch niet...'
de bouwer: ik was al weg, ik weet van niks, maar ik zal ze er op aanspreken...
- zeg meneer de bouwer, nu heb ik *&^@#&*^ weer piepschuim in mijn tuin en vijver, had dan ff gewaarschuwd, dan had ik de boel af kunnen dekken
de bouwer tja, ik kan niets veranderen aan de wind hè? Maar ik zal kijken wat ik kan doen...
---
Stel, ik zou de bouwer een opdracht geven om bij mij een verbouwing te doen (ik zou niet weten waarom, maar stel) en niet betalen. Stel, ik betaal een jaar de Gemeentebelasting niet...
Conclusie: men mag schijt hebben aan jou, maar andersom werkt dat niet, dan heb je binnen de korste keren een probleem...
*uit coulance heb ik de naam van het bouwbedrijf maar weggelaten, dat is zelfs mij te min.
Mooi kantoor trouwens...
Tot je, vele jaren later, geconforteerd wordt met een behoorlijke ingreep aan diezelfde school en dan uitgerekend aan de kant waar je in de zwoele zomer avonden tegen aan zit te koekeloeren.
Zou niets mis mee mogen zijn hoor ik je al denken, nou geloof me: niets is minder waar, want tijdens de hele aanloop naar de verbouwing begonnen de eerste verschijnselen van 'schijt hebben aan...' zich af te tekenen. Misschien helpt een korte opsomming de zaak te verduidelijken (en dat houdt dit blogje nog leesbaar):
- wij willen graag weten wat jullie precies gaan doen
Gemeente: dat weten we (nog) niet en als we het al weten, dan vertellen we je dat niet en wil je het toch weten, dan ga je maar naar de tekeningen kijken...
- wij willen graag de tekeningen zien
Gemeente: die zijn nog niet definitief, of ik kan ze niet vinden, dus daar heb je niets aan...
- wij willen graag met jullie overleggen hoe we verder moeten gaan, meedenken
Gemeente: ja, luister eens, we zijn al een keer bij elkaar geweest en dat was al niet verplicht, dus een tweede keer gaan we niet aan beginnen hoor...
- gaan jullie heien
Gemeente: nee hoor, want dat is bij de bouw al lang gedaan, dus heien is echt (spuug tussen twee vingers door) niet nodig...
- zeg, meneer de Gemeente, ze zijn aan het heien hoor...
Gemeente: oh? da's niet handig, en wat een kabaal in uw huis zeg. Alles staat te trillen, ik laat het wel stilleggen...
- zeg, meneer de Gemeente, nu heb ik scheuren in mijn muren en plafonds...
Gemeente: dan moet je bij de bouwer* zijn...
- zeg, meneer de bouwer, ik heb wat schade...
de bouwer: Ja? En? Dus? Wie zegt mij dat die scheuren er al niet zaten, aan de andere kant kan ik ook niet bewijzen dat ze er niet zaten...
- en nu?
de bouwer: zo coulant als we zijn komen we met een oplossing: een tube kit en witte verf of een gezellige (kuch) BBQ voor de straat, goed he?
- zucht
- zeg meneer de bouwer, jullie zijn lekker piepschuim aan het zagen, nu heb ik zooi in mijn tuin en vijver...
de bouwer: ohw... we zullen het nooit meer doen
- zeg meneer de bouwer, jullie zijn zware vloerplaten over onze tuinen aan het takelen, stel dat ik zo'n ding op mijn knar krijg...
de bouwer: ohw... we zullen het nooit meer doen
- zeg meneer de bouwer, waarom takelen jullie nu weer platen over de tuin, dan kan het wel donker zijn en jullie denken 'dat zien ze lekker toch niet...'
de bouwer: ik was al weg, ik weet van niks, maar ik zal ze er op aanspreken...
- zeg meneer de bouwer, nu heb ik *&^@#&*^ weer piepschuim in mijn tuin en vijver, had dan ff gewaarschuwd, dan had ik de boel af kunnen dekken
de bouwer tja, ik kan niets veranderen aan de wind hè? Maar ik zal kijken wat ik kan doen...
---
Stel, ik zou de bouwer een opdracht geven om bij mij een verbouwing te doen (ik zou niet weten waarom, maar stel) en niet betalen. Stel, ik betaal een jaar de Gemeentebelasting niet...
Conclusie: men mag schijt hebben aan jou, maar andersom werkt dat niet, dan heb je binnen de korste keren een probleem...
*uit coulance heb ik de naam van het bouwbedrijf maar weggelaten, dat is zelfs mij te min.
Mooi kantoor trouwens...
Abonneren op:
Posts (Atom)