best veel kaarten

Ongekend aantal kaarten wat we gekregen hebben, Xiaozhong en papa zijn heel druk met ophangen 







95 om precies te zijn

Peking express

bezoek kinderarts

Gisteren zijn we bij de kinderarts geweest, Rong voor zijn halfjaarlijkse controle en XZ voor de adoptie checkup. Over beide mannen was de arts tevreden.

Ze vond Rong vooruit gegaan en dacht niet dat de aanvallen epileptisch van aard waren, eerder angst en vermoeidheid. Per slot van rekening is Rong heel gevoelig, ook voor prikkels en verandering in patronen. Gelukkig maar, we houden het in de gaten.

XZ vond ze een mooi kereltje, zag er allemaal goed uit. Uiteraard moet alles even nagekeken worden voor de zekerheid.

Ze dacht een lichte ruis bij het hart te horen, maar zeker niet iets om meteen mee aan de slag te moeten, eerst lekker aarden thuis.

Ring is nu lekker zwemmen en dan naar school, is voor hem wel lekker denken we. Lekker zijn eigen ding.

ik ben echt niet moe

Tja, deze meneer wil 's middags niet naar bed, heeft ie niet nodig denkt ie...

Nee hoor, keep on dreaming 

Het begin van een 'normaal' gezinsleven

Daar zitten we dan thuis, jemmig, wat moeten we nog wennen... Op zich gaat het goed, XiaoZhong lijkt zich steeds meer bij ons op zijn gemak te voelen en de jongens samen gaan ook goed. Rong is enorm veel aan het lopen sinds we weer thuis zijn, die is in ieder geval heel blij dat hij weer op de Herautenweg is.

XiaoZhong is in vele opzichten een gewoon jongetje van drie en een half, met al zijn nukken die, zo hebben wij ons laten vertellen, er bij horen. Soms is het een engeltje en soms kunnen we daar gerust een 'b' voor zetten. Hij vindt het niet leuk als hij door één van ons terecht wordt gewezen, maar soms is dat nodig. Of dat nou is omdat hij zit te klieren met eten, of dat het is omdat hij voor de zoveelste keer met zijn tengels aan een lichtknopje zat, het maakt niet uit: hij heeft daar moeite mee. Hij gaat dan zielig kijken, weet wat tranen te produceren en begint jammerlijk te huilen. Pech, ook dat hoor er bij...

Arina en ik merken dat de vermoeidheid er maar langzaam uit komt, had ik een beetje onderschat denk ik, maar beredenerend klopt het wel, ook wij (net als onze mannetjes) hebben er een paar heftige weken op zitten, zeker ook de reis naar en het verblijf in China.

Maar goed, het begin is er en dat bevalt ons prima, alsof het nooit anders is geweest :-)

Vanmiddag gaan we 'gezellig' met z'n allen naar het ziekenhuis in Ede, Rong voor zijn halfjaarlijks hoe-gaat-het-met-je bezoekje en XiaoZhong gaat er niet aan ontkomen: die moet voor de check-up. Zal ie vast leuk gaan vinden (ik denk dat we koekjes en lollies mee moeten nemen, maar of dat het potentiële kinder trauma gaat opheffen?).