Leuk, zo'n bezoek aan de kinderarts

Niet geschikt voor mensen die niet tegen bloed kunnen en een hoog inlevingsvermogen hebben...

Gisteren hadden we een afspraak met de kinderarts in Ede, da's overigens gebruikelijk om een adoptiekind na te laten kijken zodra je in Nederland bent. We moesten er om 10:00 zijn, maar we zijn tegenwoordig toch op tijd wakker, dus dat was geen probleem. Eerst werd Rong globaal nagekeken en de kinderarts was op zich niet geheel ontevreden, behalve de achterstand in zijn ontwikkeling, daarover maakt ook hij zich zorgen en hij vraagt zich af of er geen basale oorzaak is (moeilijk woord voor 'in de aanleg'). Tja, was voor ons op zich geen verrassing, maar niet leuk om te horen. Hierna mochten we ons melden op Arina haar afdeling voor een röntgenfoto van de longen, door Janine werden we soepel naar binnen geloodst, zodat we niet eerst de hele afdeling over hoefden (want alles duurde toch al zo lang), op zich geen moeite dat we aandacht krijgen en we willen Rong natuurlijk aan iedereen laten zien, maar als je nog allerlei zaken te doen hebt in het ziekenhuis, dan doen we dat kennismaken liever een andere keer. Na de foto nog even terug naar de kinderpoli om urine in te leveren en toen kwam het hoogtepunt... Bloedprikken... Er lagen ongeveer acht buisjes klaar waarvan iedereen (inclusief de menselijke muggen van het lab) zich afvroeg waarom het er zoveel waren (tja, ik neem even aan dat de aanvragende arts wel weet wat ie doet, maar als de vampieren beneden mij dat vragen, slaat bij mij de twijfel ook wel toe). Hoe dan ook, ik Rong in de houtgreep (vond ie niet leuk) en een dame in witte jas zou de naald wel even inbrengen (was de houtgreep dus toch niet het ergste dacht Rong). Toen ik het langzaam vollopende slangetje zag dacht ik nog 'dat wordt een latertje vandaag...', maar ook de prikker dacht dat het niks ging worden en we gingen over op plan B: de andere arm. Rong helemaal blij dat hij los werd gelaten, maar dat was snel over toen de houtgreep zich verplaatste van rechts naar links, dat had ie snel door. Plan B mislukte omdat daar al helemaal geen bloed uitkwam dus gingen we voor plan C: een andere collega erbij halen. Had ik vooraf plan C gekend, waren we lekker snel thuis geweest, want die horzel bedacht dat de eerste arm nog een keer aangeboord moest worden en als een ervaren naaister pakte zij de naald, weer een hoop wurmen, Rong over de zeik, badend in het zweet. Het was dat ik Rong in bedwang moest houden anders was er zeker bloed gevloeid, maar niet bij ons, ik was er helemaal klaar mee... Goed, dat plan was dus ook geen succes, en ja hoor, we hebben ook een plan D: bloed uit de vinger... De acht glazen buisjes maakten plaats voor acht plastic buisjes waar beduidend minder bloed in hoefde (wel gek, dat dat ineens aangepast kan worden, doe dat dan meteen denk ik dan). Prikje in de vinger (wat later een behoorlijke snee bleek te zijn) en al pompend, knijpend werden de acht buisjes volgedruppeld. Deze mevrouw kwam duidelijk van de boerderij, want het was net alsof Rong gemolken werd, met dat verschil dat melk er prettiger uitziet. Uiteindelijk konden we om 14:00 naar huis, met een verwijzing voor kinder fysiotehrapie en een verwijzing voor de oogarts, om toch een keer naar zijn ogen te laten kijken. De fysio is om ons te helpen Rong aan het bewegen te krijgen... Een enerverend dagje, meneer sliep dan ook de hele nacht door.

eindelijk thuis!!!

Het is even stil geweest in Blog-land, maar het zal jullie niet ontgaan zijn dat we weer thuis zijn, eindelijk...De laatste dag in Beijing (de 24e) hebben we benut om nog een laatste keer met de Nanjing groep te shoppen op de Pearl Market (hoop spullen (namaak) voor wienig geld) dus daar hebben we meteen maar een extra koffer gekocht voor de souvenirs die we daar gekocht hebben (allerlei leuke spullen voor Rong zijn kamertje).'s avonds met de hele groep uit eten geweest, was lekker, een soort steengril idee, waar we zelf het eten niet hoefden te roosteren, dat deed de kok aan tafel.Op de kamer weer aangekomen de koffers gepakt en op tijd gaan slapen.De volgende dag (de 25e) was het dan zover: de terugreis ging beginnen, om 09:00 moesten de koffers beneden staan, dat had ik niet zo begrepen, dus ik kon nog even snel voor het ontbijt vier koffers naar beneden brengen.We hadden stoelen bij elkaar in het vliegtuig (wel zo gezellig) en de vlucht verliep prima, Rong vond het best en liet t allemaal gebeuren.Na 10 lange uren zijn we dan eindelijk in Nederland, wel wat gespannen hoe het ontvangst zal zijn...En dan... door de schuifdeuren en kijken waar iedereen staat, ik kon in eerste instantie niemand vinden en ineens stonden daar twee huilende oma's voor onze neus...Wat er daarna allemaal gebeurd is en wie we allemaal gezien hebben is nog steeds een soort van roes voor ons, we hebben enorm genoten van jullie aandacht, de kado's, de champagne.Dat heeft op ons alle drie een onvergetelijke indruk gemaakt en daar zijn we jullie enorm dankbaar voor!!!Zoals André gisteren zei: een warme deken van mensen om ons heen, we hebben daar 's avonds thuis wel even een traan om gelaten... En dan de straat en het huis ook nog eens versierd, iedereen had de vlag uit, bij ons de Chinese vlag...Een onvergetelijk einde aan een onvergetelijke reis.En dan breekt nu voor ons een tijd van rust en weer wennen aan...Rong heeft wat moeite zijn ritme te vinden en slaapt op de meest gekke tijden (gelukkig 's nachts ook) en doet wat moeilijk met eten, maar dat gaat wel goedkomen.Voor de mensen die we niet echt gesproken hebben op Schiphol hopen we dat we binnenkort daar wel aan toekomen, we vinden het uiteraard heel leuk om jullie snel weer te zien en te spreken en te knuffelen, bel even om wat af te spreken, dan zien we jullie snel!Liefs uit Nederland,Arina, Rong en Jos

PS. uiteraard houden we de Blog bij, zij het misschien niet iedere dag en ik zal de site ook snel bijwerken... Oh ja, er staan weer nieuwe foto's!!!

Plein van de Hemelse Vrede

Vandaag weer een vrije dag, die hebben we cultureel ingezet. Om 09:00 vetrokken met drie stellen en drie taxi's naar het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing, daar aangekomen waren we natuurlijk iedereen kwijt, dus zijn we zelf maar wat rond gaan lopen. Er staat daar genoeg aan militairen om de boel te bewaken en iedere Chinees moet zijn tas laten doorzoeken voor ze het plein op mogen. Het is een imposant gezicht met aan de ene kant het mausoleum van Mao, daar tegenover de ingang naar de Verboden stad (daarvoor loop de weg waar de parade altijd wordt afgenomen). Links en rechts weer grote gebouwen. Ook hiervoor geldt: je kent het van de TV en plaatjes en ineens sta je er zelf... Na wat heen en weer gelopen te hebben kwamen we Sandra en Jeroen tegen, die wilden nog wat foto's maken her en der, dus wij zijn richting de Verboden Stad gegaan. We zijn wat poorten doorgelopen en hebben een schilderij voor op Rong zijn kamer gekocht. Uiteindelijk zijn we niet de stad zelf ingegaan, omdat het al wat laat begon te worden en we wilden Rong vanmiddag weer een keer laten slapen. Een mooie dag weer...

Beijing Zoo

Vandaag zijn we met ons vaste clubje (Cor, Irma, Naomi, Yoran, Jeroen, Sandra, Ky-an) naar de dierentuin van Beijing geweest. Zo zie je maar wat er aan vriendschap kan ontstaan tijdens ons bezoek aan de provincie, we trekken nog steeds veel met elkaar op en dat voelt goed. Ik mag dan ook wel zeggen dat we aan hen ook heel veel hebben gehad toen we in de provincie waren, zeker in de dagen dat het allemaal even niet zo ging als we dachten of wilden. Maar goed, nu even weer wat leuks. De dierentuin ligt midden in Beijing, zeg maar Artis, maar dan groter... Om 10:30 waren we er al en om 16:30 zijn we er pas uitgegaan, Rong heeft zich geamuseerd (in de buitenlucht vindt hij het heerlijk), wij ook. We zijn een echte atractie als blanken met Chinese kindertjes en moeten dan ook regelmatig met allerlei mensen en/of kinderen op de foto. Ben je als Chinees in de dierentuin geweest, kom je terug met foto's met wildvreemden erop. En ook veel mensen die stiekum een foto van ons maken, al dan niet met een bekende van hunzelf er nog ergens bijgepropt, lachen... Veel meer valt er niet te melden over de dierentuin (zie foto's) behalve dat het een beetje ouwe zooi is (op het aquarium na, maar dat kost meteen 10 euro om er in te mogen) en dat ze er panda's hebben (waar je ook extra voor moet betalen). 's avonds met het groepje (hoe kan t ook anders) uit eten geweest bij een Thais restaurant (tja, je moet wat als je in China bent). Rong had onderweg in de draagzak zijn oogjes gesloten... En dan? Nou, dan hang je de draagzak aan een stoel en slaapt ie lekker verder :-) de scheet... Ook dan ben je een bezienswaardigheid: - we zijn blank met Chinese kinderen- we vervoeren de kinderen in een draagzak- we bunkeren (voor 6 euro pp onbeperkt eten en drinken, fooi geven mag niet) alsof we nooit meer iets krijgen- onze tafel ziet er uit als een slagveld, zowel boven als ondergronds Maar lekker was het wel, als beloning kregen we een schaal met krabben, maar dan wel de versie met alles er op en er aan. Die hebben we beleefd laten staan, want je bent een uur aan het breken en hakken voor een ietsie pietsie vlees (en dan nog goed opletten dat je niet het verkeerde van dat beest eet...). Ontspanning alom dus, het gaat goed, heel goed vinden wij. Tot snel...

papadag II

He, he, eindelijk een papadag om trots op te zijn, de drie dames zijn op winkel-missie (alweer ;-)). De mannen moesten administratie dingen doen (legalisatie zaken regelen, weer formulieren invullen, kopietjes maken van allerlei dingen, paspoort) en 's middags pasfoto's maken. Dat viel met Rong niet mee, probeer een kind wat niet zelf kan zitten en druk met zijn omgeving is, maar eens in de lens te laten kijken, uiteindelijk is er een goede foto gemaakt (hoewel hij wel scheel kijkt, maar dat doet hij op zoveel foto's). De mannen zijn daarna doorgelopen naar de Carefour waar denk ik alles gratis was, zo druk. Daar even rondgelopen en toen weer naar huis, lekker even op de kamer met Rong gespeeld (hij doet altijd vechtspelletjes met papa, hoewel het eigenlijk alleen een beetje druk doen is). Een uurtje later kwam Arina ook thuis met een rugzak vol spullen, allerlei leuke dingen om zijn kamer mee op te leuken en een Chinees tintje te geven. Ik heb één nieuwe foto op de site erbij gezet: Rong als Chinees, hoewel, hij is al Chinees... maar dus een foto in een leuke kimono met bijpassend petje. Deze papadag is voor vader en zoon heel goed bevallen, zo wil ik er wel meer...